Skip to content
 

اسفندگان (اسپندگان، سپندارمذگان، مردگیران)

اِسْفَندِگان: اِسپَندگان/ سِپَندارمَذگان/ مَردگیران. جشنی در روز پنجم اسفندماه (اسفندروز از اسفندماه) در ستایش و گرامیداشت اسفند/ سپندارمذ، نگهبان و ایزدبانوی زمین سرسبز. جشن اسفندگان روز گرامیداشت زمین بارور و بانوان دانسته می‌شده است. این روز با نام مَردگیران (هدیه گرفتن از مردان) نیز در ادبیات فارسی بکار رفته است. ابوریحان بیرونی از این جشن به عنوان یک جشن کهن یاد می‌کند و اضافه می‌کند که این روز و ماه از دیرباز جشن زنان شوهردار بوده و شوهران بر آنان بخشش می‌کرده‌اند.

[hidepost]

جشن اسفندگان، یادمانی کهن از اسطوره‌های زایش و باروری است. با توجه به منابع موجود دانسته می‌شود که اسفندگان در ایران باستان، نه روز زن به مفهوم مطلق و امروزی آن، بلکه روز گرامیداشت زمین بارور و همتای انسانی آن یعنی بانوان بوده است. به عبارت دیگر منظور از زن، همسر است و نه جنسیت آن. بیرونی نیز در نقل آیین‌های جشن، از زن به عنوان همسر یاد می‌کند و جنسیت زن را در نظر ندارد.  همچنین ← اسفندی و جشن برزگران.

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی