Skip to content
 

اسپنوی

اَسپَنوی: زن تژاو تورانی و به احتمال دختر افراسیاب. فردوسی آورده است که کیخسرو شیفته اسپنوی می‌شود که زنی ماه‌روی و سمن‌پیکر و مشک‌بوی بوده است. او چند جام زرین و پر از طلا و نقره را جایزه برای کسی می‌داند که تژاو را بکشد و زنش را برباید. در حمله‌ای که به فرمان کیخسرو در می‌گیرد و پس از آنکه سپاهیان کیخسرو «همه مرز و بوم‌ آتش اندر زدند»، اسپنوی و تژاو سوار بر یک اسب و با چشمانی گریان از مهلکه می‌گریزند. اما در نهایت، بیژن اسپنوی را گرفتار می‌کند و برای کیخسرو می‌برد و گیو نیز تژاو را می‌کشد (رستگار فسایی، ص 70، 71 و 289 تا 291).

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی