Skip to content
 

اردشیر (اردشیر چهارم هخامنشی، بسوس، بسیسه)

اَردَشیر: اَرتَخَشَثْرَه (فارسی باستان)/ ایردَئیکشائیشا و ایرتَئیکشائیشا و ایرتَئیکشائَشا (عیلامی)/ اَرتَکشَتسو (بابلی)/ اَرتَخْشیر (پهلوی)، اردشیر چهارم، بِسوس/ بِسیسِه. شاه ناکام هخامنشی.

[hidepost]

بِسوس یا بِسیسِه شهربان (ساتراپ) هخامنشی بلخ و سغد در زمان داریوش سوم هخامنشی بود. هجوم سپاه اسکندر مقدونی و ضعف حکومت مرکزی هخامنشی، بسوس را بر آن داشت تا با توجه به پیشروی و پیروزی‌های پی‌درپی سپاه دشمن و ناکارآمدی داریوش سوم، چاره‌ای برای نجات کشور بیابد. او با یاری و پیمان منعقده با دیگر شهربانان سرزمین‌های شرقی هخامنشی، تصمیم به دستگیری داریوش سوم (که از کارزار گریخته بود) و عزل او از مقام پادشاهی می‌گیرد و این کار را به انجام می‌رساند. سپس او با حمایت بزرگان دیگر، خود را اردشیر چهارم می‌نامد و ارتش هخامنشی او را به عنوان شاه هخامنشی به رسمیت می‌شناسد. اما با این حال، کوشش و مقاومت‌ بسوس در برابر سپاه اسکندر، بر اثر خیانت‌هایی با شکست روبرو می‌شود. به این ترتیب که برخی از شهربانان دیگر، برای دلجویی و جلب‌توجه اسکندر، پیمان خود را بطور یکجانبه می‌شکنند و اردشیر چهارم را دستگیر و به اسکندر واگذار می‌کنند. اسکندر که به سبب مقاومت و رویارویی سرسختانه و طولانی‌مدت اردشیر چهارم، از دست او خشمگین بود، فرمان داد تا پس از شکنجه و بریدن اعضای بدنش، او را در شهر بلخ به دار آویزند و سربازان مقدونی او را تـیرباران کنند.

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی