Skip to content
 

ماه (ماونگهه)

ماه: ماوَنْگْهَه (اوستایی)/ ماخ (سُغدی). قرص ماه و ایزد نگاهبان آن. یشتی از اوستا نیز بدو اختصاص دارد که ماه‌‌یشت نامیده می‌شود. نام روز دوازدهم از ماه (برج) خورشیدی در گاهشماری‌های ایرانی. نام روز دوشنبه (ماه‌روز) در گاهشماری‌های سغدی و مانوی که روز مقدس و تعطیل آنان نیز بوده است.

در میان نگاره‌های باستانیِ دایره‌‌مانند، نقشی وجود دارد که به‌رغم شباهت فراوان با گوی خورشید، با آن متفاوت و متمایز است. در این نقوش، تصویری از هلال دیده می‌شود که (معمولاً و نه همیشه) در دایره‌ای محاط است. هلال محصور در میان دایره، در میان مردمان شرق باستان تداعی‌کننده ماه بوده است. آنان به این شیوه، دو وضعیت اصلی ماه، یعنی هلال و بدر را در یک تصویر نشان می‌داده‌اند.

برای متن کامل مقالات به نسخه چاپی کتاب مراجعه نمایید.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی