Skip to content
 

ویستئورو

ویسْتَئورو: (اوستایی). نام یکی از بزرگان خاندان نوذر که در اوستا از او یاد شده است. در این یادکرد که شباهت فراوانی به روایت گذر موسی و همراهانش از آب دارد، ویستَئورو از ناهید می‌خواهد که برای او گذرگاه خشکی در میان رود ویتَنگوهَئیتی فراهم سازد:

[hidepost]

«ویسْتَئورو از خاندان نوذر بر کرانه رود ویتَنْگوهَئیتی برای او پیشکش آورد و با سخنی راستین چنین آواز داد: ای اَرِدْویسور آناهید! این سخن از روی راستی و به درستی گفته می‌شود که من به شمارِ موهای سرم از پیروان دیو به خاک در افکندم. پس اینک از برای من ای اَرِدْویسور آناهید! برای من یک گذرگاه خشک از میان ویتَنْگوهَئیتی نیک فراهم ساز (نام و جای امروزی این رود دانسته نیست). پس آنگاه اَرِدْویسور آناهید به پیکر دختری زیبا، بسا برومند، خوش‌اندام، کمربند بر میان بسته، بلند بالا، آزاده تبار، بزرگوار، با کفش‌هایی زرین در پا، و با زیورافزار بسیار آراسته به سوی او شتافت و یک باریکه از آب را از رفتن باز داشت و دیگر آب‌ها را به خود باز گذاشت تا روان باشند. او یک گذرگاه خشک از میان ویتَنْگوهَئیتی نیک فراهم ساخت. اَرِدْویسور آناهید، آن همیشه کامروا کننده، او را کــامیــابی بخشید» (بند 76 تا 79 آبان‌یشت).

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی