Skip to content
 

وهیزداته (میشدده، اومیزدتو)

وَهیَزداتَه: (فارسی باستان)/ میشدَدَه (عیلامی)/ اومیزدَتو (بابلی). مردی از اهالی شهر تارَوا در یَئوتیا از نواحی پارس که خود را بردیا می‌خواند و برای استقلال از حکومت هخامنشی قیام کرد. او رهبر قیام پارسیان بود و برای مدتی شاه پارس شد. قیام وهیزداته و پیروان او بنا به گفته داریوش در کتیبه بیستون و تحریرهای بابلی و آرامی آن، با قتل‌عام مجموعاً 50.000 نفر سرکوب می‌شود. داریوش سپس گفته است که وهیزداته و مردان پیرو او را به اسارت گرفته و در شهر اووادئیچیه (نزدیک تخت‌جمشید) آنان را بر روی تیرهای تیز نشانده است: «داریوش‌شاه گوید: مردی به نام وَهیَزداتَه در شهر تارَوا در سرزمین یَئوتیا در پارس می‌زیست. او دوباره در پارس آشوب برپا کرد. او چنین به مردم می‌گفت که من بَردیَه (بردیا) پسر کورش هستم. سپس سپاه پارسی که در تختگاه بود و پیش از آن از یَدا/ یَدایا؟ آمده بود، بر من شورید و به سوی وَهیَزداتَه رفت. او در پارس شاه شد» (بند 5 از ستون سوم کتیبه داریوش در بیستون).

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی