Skip to content
 

مندایی (ماندایی، صابئی، صبه، مغتسله، ناصوری)

مَندایی: مانْدایی/ صابِئی/ صُبِه/ مُغْتَسِلِه/ ناصوری. دین و آیینی با ریشه‌های ترکیبی کهن که از سده‌های نخستین میلادی در حدود خوزستان و جنوب بین‌النهرین زندگی می‌کنند. برخی آنان را پیروان حضرت یحیی یا یوحنای تعمید دهنده می‌دانند. آیین‌های و مراسم مندایی در پیوند عمیق با آب روان است و تعمید و تغسیل در آب روان از ارکان اعتقادی آنان دانسته می‌شود. منداییان خط و زبان مخصوص به خود نیز دارند.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی