Skip to content
 

کیکاووس (کاووس، کاوس، قابوس، قیفاووس، کایوس، کاهوس، کوی‌اوسن، اوسدن)

کِیکاووس: کاووس/ کاوس/ قابوس و قیفاووس (معرب)/ کایوس و کاهوس (پهلوی)/ کَوی‌اوسَن و اوسَدَن (اوستایی). دومین پادشاه کیانی، پسر کیقباد و پدر سیاوش (در اوستا پسر کی‌اَپیوَه است). در مازندران گرفتار شد و رستم او را نجات داد. او بر تختی که عقاب‌ها آنرا می‌کشیدند، پرواز کرد و در آمل فرود آمد. رستم وگودرز همواره کیکاووس را بخاطر اعمال بی‌خردانه سرزنش می‌کردند. فردوسی آورده است که کیکاووس به گیو فرمان می‌دهد تا به مازندران حمله کند و هر جای آبادی را که در آنجا می‌بیند، بسوزاند و هر پیر و جوانی را بکشد. کیکاووس در اوستا ستوده شده است: «می‌ستاییم فروهر کیکاووس پیرو نظام هستی را» (بند 132 فروردین‌یشت).

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی