Skip to content
 

کتیبه داریوش در شوش 6

کتیبه داریوش در شوش 6: (DSf). کتیبه ششم داریوش در شوش. کتیبه‌ای از داریوش یکم (بزرگ) در نسخه‌های متعدد بر روی لوحه‌های گلی و سنگی و کاشی لعابدار پیدا شده در شوش. به زبان فارسی باستان همراه با تحریر عیلامی و بابلی. داریوش در این کتیبه مردمانی را که در ساخت کاخ شوش مشارکت داشته‌اند و نیز سرزمین‌هایی که مصالح لازم از آنجاها آمده است را معرفی می‌کند:

[hidepost]

«این کاخ که من آنرا در شوش ساختم، مصالح و زیورهایش از جای‌های دور آورده شد. خاک زمین به ژرفی کنده شد تا آنجا که به زمین سخت و سنگ رسیدم. یک آبگذر ساخته شد و آنگاه بجای خاک، شن و سنگریزه در آن انباشته شد. گاه به عمق 40 اَرَش و گاه به عمق 20 اَرَش. کاخ را بر این سنگریزه‌ها بنا کردم. کندن و پر کردن و خشت‌های قالبی کار مردمی از بابل بود. تیرهای درخت سدر از کوهستانی به نام لبنان آورده شد. مردم آشور آنها را تا بابل آوردند و مردمی از اهالی کاریه و ایونیه آنرا از بابل به شوش آوردند. الوار درخت یاکا از قندهار و کرمان آورده شد. زر از سارد و بلخ آمد و در اینجا بکار رفت. لاجورد گرانبها و عقیق شنگرف از سرزمین سُغد و سنگ گرانبهای فیروزه از خوارزم فراهم شد. نقره و آبنوس از مصر آمد. زیورهای دیوارها از ایونیه است. عاج از حبشه، هند و رُخَج آورده شد. سنگ ستون‌ها از ناحیه‌ای به نام آبیراد و در خوزیه بود. سنگبُران و پیکرتراشان ساردی و ایونی بودند. آنان که زرگری کردند، مادی و مصری بودند. درودگران ساردی و مصری بودند. آنان که آجر پخته ساختند، بابلی بودند. آنان که دیوارها را آراستند، مادی و مصری بودند. داریوش‌شاه گوید: فرمان دادم تا کاری بزرگ در شوش انجام شود. و این کار بزرگ به خواست من انجام شد. اهورامزدا مرا و ویشتاسپ پدر مرا و سرزمین مرا بپاید» (بخشی از متن کتیبه).

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی