Skip to content
 

فروردین‌یشت (فروشی‌یشت)

فروردین‌یَشت: فْرَوَشی‌یشت. سیزدهمین یشت اوستا و از لحاظ مضمون کهن‌ترین بخش آن به شمار می‌رود. این یشت در بزرگداشت و ستایش فُروهر (فَروَهَر) پیروان نظام هستی یا «اَشَونان» سروده شده است و یکی از بااهمیت‌ترین بخش‌های اوستاست. فروردین‌یشت دارای ۳۱ بخش یا کرده و ۱۵۸ بند است. اما بسیاری از این بندها در دوره‌های جدیدتر به متن اصلی افزوده شده‌اند. افزوده‌های احتمالی جدیدتر عبارتند از بندهای ۱ تا ۲۹، ۴۱، ۶۲، ۶۳، ۷۱ تا ۱۲۹، ۱۳۹ تا ۱۴۲، ۱۵۲، ۱۵۸؛ و نیز افزودگی‌هایی در بندهای دیگر. برخی از بندهای فروردین‌یشت از این قرار است: «می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که از آن بالا با اراده‌ای نیرومند با دشمنان می‌ستیزند؛ آن بسیار توانایان که از آن بالا در هنگامه نبرد، بازوان زورمند دشمنان بدخواه را فرو می‌کوبند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که پیمان‌شناس، دلاور و نیرومندند؛ آنان که در برابر آزار دشمنان، ما را پناه می‌دهند؛ آن بخشایشگران مینوی درمان‌بخش، که از داروی نظام هستی بهره‌مندند؛ آنان که پهناورند همچو زمین، که درازناکند همچو رودها، که فرازمندند همچو خورشید.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که به چالاکی و دلاوری و رزم‌آوری و بسا هراس‌انگیز، ستیزه دشمنان را- چه دیو و چه مردم- در هم می‌شکنند و فرو می‌کوبند؛ آنان که به خواست خود یورش جنگاوران را بر می‌اندازند. شما ای تواناترین! می‌بخشایید بهترین نیکی‌های خود را و پیروزمندی و چیرگی اهورا آفریده خود را به همه سرزمین‌هایی که در آن جای‌ها نیکی‌های شما را به بدی نکشاندند؛ آنجا که شما خوشنودید و نرنجیده‌اید و آزرده نشده‌اید؛ آنجا که شما را سزاوار ستایش و شایسته نیایش می‌دانند و در آنجا راه برگزیده خود را می‌پیمایید.

[hidepost]

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آن نام‌آوران در نبرد پیروزمند و سپرداران بسا نیرومند که از راه نظام هستی به کژی نگرایند؛ آنان که به این هر دو یاری می‌رسانند، هم به آن که از پس می‌تازد و هم به آن که از پیش می‌تازد؛ هر دو بانگ یاری‌خواهی بر آورده‌اند، آن یک برای چیرگی و این یک برای رهایی.

کدامین کس ما را خواهد ستود؟ کدامین کس ما را ستایش خواهد نمود؟ کدامین کس ما را خواهد سرود؟  کدامین کس ما را خوشنود خواهد ساخت؟ کدامین کس با دست پُر دهشی که بخشنده را به نظام هستی می‌رساند، ما را با شیر و پوشاک خواهد پذیرفت؟ نام کدام یک از ما را او خواهد ستود؟ از میان ما، او روان کدام یک از ما را بر خواهد گزید و ستایش خواهد کرد؟ به کدام‌ یک از ما، او این دهش‌ها را پیشکش خواهد کرد تا خوراکی‌های همیشه نکاستنی و جاودان ارمغانش باشد؟

مردی که آنان را با دست بخشش و با شیر و پوشاک و با نیکی‌هایی که بخشنده را به نظام هستی می‌رساند، بستاید؛ از برای چنین کسی آن فروهرهای توانای پیروان نظام هستی، که خوشنود و نیازرده و نرنجیده‌اند، چنین آرزو می‌کنند:

بهره‌مند باد این خانه از انبوه ستوران و مردمان! بهره‌مند باد از اسب تندتاز و گردونه استوار؛ برخوردار باد از مرد پایدار انجمنی، مردی که همواره ما را با دست دهش و با شیــر و پــوشـاک و با نیکی‌هایی که بخشـنده را بــه راســتی می‌رســاند، می‌ستاید.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که آب‌های مزدا آفریده را در جویبارهای زیبا روان ساختند؛ آن آب‌هایی که پیش از این و پس از پایان آفرینش دیرگاهی در جای خود فرو ایستاده و روان نبودند.

اینک آن آب‌ها در جویبار‌های مزدا آفریده و به سوی جای‌هایی که فرشتگان برگزیده‌اند و به سوی ریزشگاه‌هایی‌که از پیش گزیده شده‌اند، روانند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که گیاهان بارور را در پردیس‌های زیبا بنشاندند؛ آن گیاهانی که پیش از این و پس از پایان آفرینش، دیرگاهی در جای خود فرو ایستاده و رویان نبودند.

اینک آن گیاهان در راه‌های مزدا آفریده و در جای‌هایی که فرشتگان برگزیده‌اند و به هنگامی که از پیش برگزیده شده، رویانند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که ستارگان و ماه و خورشید و فروغ بی‌پایان را در راه‌هایی پاک رهنمون شدند؛ آنان که پیش از این و از بیمِ ستیزه و یورش دیوان، بر جای‌های خود ایستاده و گردشی نداشتند.

اینک آنان به پایان راه گرائیده‌اند تا در روزگار فرخنده تازه شدن جهان، به واپسین جایگاه گردش خود در رسند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ که نود و نه هزار و نهصد و نود و نُـه تا از آنــان از دریای فراخکرتِ درخــشـان پــاسبــــانی می‌کنند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ که نود و نه هزار و نهصد و نود و نه تا از آنان از ستاره هَفْتورَنگ (احتمالاً صورت فلکی خرس بزرگ) پاسبانی می‌کنند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک‌ و توانای پیروان نظام هستی را؛ که نود و نه هزار و نهصد و نود و نه تا از آنان از پیکر سام‌ گرشاسپِ گیسو بلندِ گُرزدار پاسبانی می‌کنند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که در سوی راست سردار سپاهیان می‌رزمند؛ اگر آن سردار، پیرو نظام هستی باشد و اگر آن فروهرهای توانای پیروان نظام هستی از او خشمگین و ناخشنود نباشند و از او نرنجیده و نیازرده باشند.

می‌ستاییم فروهرهای نیرومند و پاک و توانای پیروان نظام هستی را؛ آنان که بزرگتر، توانمندتر، دلاورتر، نیرومندتر، پیروزمندتر، درمان‌بخش‌تر و سودمندتر از آنند که در سخن گفته آید.

آنگاه که آب‌ها با فَرّ مزدا آفریده از دریای فراخکرت پراکنش یابند، فروهرهای توانای پیروان نظام هستی‌ بر می‌خیزند. چند چندین صدها، چند چندین هزارها، چند چندین ده هزارها.

تا هر یک از آنان برای خانواده خود، روستای خود، دهستان خود و کشور خود، آب فراهم آورد و چنین گوید: آیا کشور ما باید خشک و ویران شود؟

آنان در هنگام کارزار برای سرزمین و خانه خود می‌رزمند؛ در آن جایی که خانه و کاشانه داشته‌اند؛ به آن گونه که گویی دلاورمردی با رزم‌افزار به کمر بسته، از دارایی‌های فراهم آورده خود، نگاهبانی می‌کند.

آن فروهرهای کامیاب شده در رساندن آب به خانواده خود و به روستای خود و به دهستان خود و به کشور خود، چنین گویند: این کشور ما باید خرم شود، باید بالنده شود.

آن هنگام که شهریار توانمند کشور، نگران دشمن کینه‌ور شود، او فروهرهای توانا را به یاری فرا می‌خواند.

آنان به یاری او می‌شتابند؛ اگر آن فروهرهای توانای پیروان نظام هستی از او خشمگین  و ناخشنود و رنجیده نباشند، آنان چنان به سوی او پرواز کنند که گویی پرنده‌ای هستند شهپر و نیک پرواز».

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی