Skip to content
 

غار آزیخ (غار خرس)

غار آزیخ: آزیخ ماغاراسی (به معنای غار خرس/ مغاره خرس). غار بزرگی با عمق 600 متر و با چندین اطاق و دالان‌های تودرتو با وسعت 8000 مترمربع در 14 کیلومتری شمال غربی شهر فضولی و مجاورت رود کوروچای در قره‌باغ قفقاز. در این غار شواهدی از زندگی انسان از دوره پارینه‌سنگی زیرین با قدمت 400.000 سال به دست آمده است. قطعه‌ای از استخوان چانه یک زن بیست ساله که در این غار پیدا شده، از قدیمی‌ترین نمونه‌های پیدا شده اندام انسانی در فلات ایران است. در غار آزیخ نمونه‌هایی از اجاق‌های آتش که در دل زمین کنده شده و با دیواره سنگچین هلالی شکل به ضخامت 30 سانتیمتر محصور گردیده، شناسایی شده است. ساکنان دوره‌های جدیدتر آزیخ شکاف‌هایی را بر روی استخوان جمجمه خرس (و فقط خرس) ایجاد می‌کرده‌اند که راز آنها دانسته نیست. برخی نظریه‌ها و یافته‌های تازه، قدمت پایین‌ترین لایه‌های استقراری غار آزیخ (در عمق 14 متری کف فعلی غار) را تا 1.500.000 سال پیش به عقب می‌برند. انسان ساکن در این غار به نام «انسان آزیخ» (Azikhanthrop) شهرت دارد.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی