Skip to content
 

شهریور (خشثره‌وئیریه، شهرور)

شَهریوَر: خْشَترَه‌وَئیریَه (اوستایی)/ شَهرِوَر (پهلوی). به معنای حاکمیت و شهریاری نیک و نیز در وندیداد نامی برای چاقو یا تیغی که موبدان با آن به‌زعم خود دیو و جن و پری را از تن دیوزدگان و جن‌زدگان خارج می‌کرده‌اند (رضی، دانشنامه ایران باستان، جلد پنجم، ص 2691 و 2692). نام شهریور چند بار در گاثای زرتشت نیز آمده و از آن مفهوم حاکمیت نیک اهورامزدا افاده شده است. بعدها و در اوستای نو، شهریور را به گونه‌ای تشخص‌یافته به پیکر یکی از امشاسپندان نرینه که موکل بر فلزات و جنگ‌افزارها بوده است، در می‌آورند. نام ماه ششم از سال خورشیدی و روز چهارم از ماه (برج) خورشیدی در گاهشماری‌های ایرانی (← کَربَشیَه).

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی