Skip to content
 

سندهند

سِنْدهِنْد: نام ناحیه‌ای که اهمیت و یادکرد فراوان در آثار نجومی ایران داشته است. ابوریحان بیرونی در تحدید نهایات‌الاماکن قدیمی‌ترین رصد را از آن صاحبان «زیج سندهند» می‌داند و آثار نجومی‌ای که ابراهیم فَزاری و پسرش به عربی ترجمه کرده بودند، سندهند نام داشته است. شواهد موجود نشان از آن دارد که سند‌هند با نیمروز/ سیستان یا بخشی از آن مطابقت دارد (← نیمروز). بسیاری از جغرافی‌نویسان قدیم ایران و از جمله ابن خردادبه در مسالک و ممالک از رود هیرمند به نام رود «هندمند» نام می‌برند. ابوالفدا در تقویم‌البُلدان از شمال سیستان به نام زمین هند نام می‌برد. ابوریحان در آثار‌الباقیه ثغور خراسان را به هند متصل می‌داند و نیز به صراحت می‌نویسد: «آفتاب در اول ادوار سندوهند در میان دو نهایت عمارت زمین بوده است»، که نشان‌دهنده یکی بودن سندهند و نیمروز است. همچنین ابن‌حوقل در صوره‌الارض از هند به عنوان بخشی از سیستان نام می‌برد و نیز سیستان را از شمال محدود به هند می‌داند.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی