Skip to content
 

سغد (سوغده، سوگوده، شوکده، شوئیکده، سوگدو، گوه)

سُغد: سوغْدَه (اوستایی)/ سوگودَه و سوگْدَه (فارسی باستان)/ شوکْدَه و شوئیکْدَه (عیلامی)/ سوگدو (بابلی)/ گَوَه. سرزمینی در آسیای میانه و در پیرامون رود زرافشان. بخارا و سمرقند از شهرهای مهم سغد بودند. سُغد به موجب فرگرد نخست وندیداد دومین سرزمینی بود که اهورامزدا بیافرید.  اهالی سغد در نیمه دوم سده سوم میلادی و به احتمال بر اثر سیاست دینی سختگیرانه زرتشتیان ساسانی به استان سین‌کیانگ (خُتَن) در شمال غربی چین مهاجرت کردند (قریب، مطالعات سغدی، ص 27).  ← خط سغدی و زبان سغدی.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی