Skip to content
 

زبان سکایی

زبان سَکایی: زبان خُتَنی. از زبان‌های ایرانی شرقی. زبانی که مردمان سکایی بدان سخن می‌راندند. این زبان تاکنون به دو گویش خُتَنی و تُمشُقی شناخته شده است (نام خُتَنی هم برای گویشی از زبان سکایی و هم معادل با آن بکار می‌رود). این گویش‌ها بازمانده استیلای سکاییان بر خُتَن (استان سین‌کیانگ در شمال غربی چین) و تُمشُق (در شمال شرقی شهر کاشغر در استان سین‌کیانگ) است.

[hidepost]

زبان سکایی با زبان‌های خوارزمی و سُغدی نزدیکی دارد. زبان سکایی یا خُتَنی به خط برهمایی/ براهمیِ متداول در هند کتابت می‌شده و تنها زبان ایرانی‌ای است که به یکی از خط‌های هندی نوشته می‌شده است.

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی