Skip to content
 

دریک (دریکوس)

دَریک: دریکوس (یونانی). سکه طلای هخامنشی. این سکه یکی از نخستین پول‌های جهان و پس از سیگْلوی مادی دومین پول رایج در ایران است. این پول با ابداع داریوش یکم هخامنشی در سراسر سرزمین‌های تابعه هخامنشی رواج یافت و تا پایان دوره هخامنشی در سرزمین‌هایی از آسیای میانه و هند تا حبشه/ اتیوپی و یونان رایج بود.

[hidepost]

در زمینه معنای واژه دریک نظرات گوناگونی بیان شده است. برخی آنرا برگرفته از نام داریوش می‌دانند و برخی دیگر آنرا برگرفته از واژه فارسی باستان هخامنشی «دَرَنیه» ( در اوستایی «زَرَنیه») به معنای زر/ طلا می‌دانند. اما نگارنده گمان می‌دهد که این واژه با واژه «دری» که در گذشته برای نامیدن زبان فارسی بکار می‌رفت، خاستگاهی مشترک داشته باشند. واژه «دَری» برای زبان فارسی از دو پاره «دْ» و «اَری» ساخته شده که بخش نخستین آن، حرف معرفه متداول در بسیاری از زبان‌های هندواروپایی، و بخش دوم آن به مفهوم «آریایی/ ایرانی» است. حرف معرفه «دْ» هنوز نیز در زبان پشتو/ پشتون (که یکی از زبان‌های خانواده زبان‌های ایرانی است) زنده مانده و برای مثال نام کشور را به شکل «دْ افغانستان» تلفظ می‌کنند. این حرف با حرف معرفه The در زبان انگلیسی خاستگاهی مشترک دارد.  در مجموع به نظر می‌رسد که واژه دریک معادل با دری و به معنای آریایی/ ایرانی بوده باشد.

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی