Skip to content
 

خط میخی فارسی باستان

خط میخی فارسی باستان: خط فارسی باستان/ خط میخی پارسی باستان. امروزه به نوعی خط میخی اطلاق می‌شود که شاهان هخامنشی برای نوشتن آن بخش از کتیبه‌های خود که به زبان فارسی باستان بوده، بکار می‌برده‌اند. از نام اصلی این خط که در زمان خود بکار می‌رفته، اطلاعی در دست نیست. تمامی شواهد مکتوب به این خط به زبان فارسی باستان نوشته شده‌اند.

[hidepost]

این خط نخستین خط الفبایی- هجایی است و در زمان داریوش یکم هخامنشی پدید آمده است. این خط از چپ به راست نوشته می‌شده و دارای 36 حرف یا علامت الفبایی- هجایی، یک واژه‌جداکُن و هشت علامت اختصاری است. از 36 حرف یا علامت موجود در خط فارسی باستان، سه علامت مصوت هستند و بقیه صامت‌هایی هستند که با یک مصوت همراه هستند. همچنین ← زبان فارسی باستان و کتیبه خارک (بخش حرف الفبای تازه در خط میخی فارسی باستان).

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی