Skip to content
 

تپه زاغه

تپه زاغه: تپه پیش‌تاریخی از هزاره هفتم قبل از میلاد در هشت کیلومتری شمال شرقی روستای سِگزآباد و در نزدیکی بویین‌زهرا در دشت قزوین. کهن‌ترین لایه‌های تپه زاغه به هزاره هفتم قبل از میلاد می‌رسد. خانه‌های زاغه از یکدیگر مستقل و مجزا نبوده‌اند، بلکه تعدادی اطاق‌های مجاور هم با دیوارهای مشترک بوده‌اند که در آنها به میدانگاهی باز می‌شده است. سفال زاغه دست‌ساز است و از نوک انگشت دست برای نقاشی کشیدن بر روی آنها استفاده شده است. نقاشی‌ها معمولاً اشکال هندسی هستند. سفال‌های زاغه در مواردی دارای علامتی هستند که در حکم امضای سفالگر است. در نگاره‌های روی سفال تپه زاغه نمونه بزهایی با پاهای کوتاه دیده شده که از زاویه اُریب (بین تمام‌رخ و نیم‌رخ) رسم شده‌اند.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی