Skip to content
 

پالاواییان

پالاواییان: تامیلیان. مردمانی در جنوب شبه‌قاره هند که بعضاً خاستگاه خود را در سرزمین ایران می‌دانند. چکیده نظر پژوهشگران پالاوایی/ تامیلی چنین است که: شواهد موجود بیانگر این است که پالاواییان از تبار پارتیان بوده‌اند و نام پالاوا (Pallava) نیز صورتی دیگر از «پَهلَوَه» واژة شناخته‌شده سنسکریت است. در نسخه‌های متفاوت «پورانا»ها (یکی از متن‌های مذهبی آیین هندو) برای نامیدن گروهی یکسان، در جایی از واژة پَهلَوَه، و در جای دیگر از پالاوا استفاده شده است. پالاواها آن دسته از پهلوها یا پهلویان بوده‌اند که هم پیمان با سکاها و «کَمبوجَه»ها (با کشور کامبوج اشتباه نشود) در پاکستان امروزی به تدریج در طی سده‌های دوم و یکم قبل از میلاد به درون شبه‌قاره نفوذ کردند و در سده‌های نخستین میلادی در جنوب و جنوب غربی هند مسکن گزیدند.

در «مَرْکِندیاپورانا» که یکی از پوراناها می‌باشد و نیز در «بْرهَت سَمهیتا» (کتابی از هندوان از سده ششم میلادی) آشکارا شواهدی است مبنی بر اینکه سکونتگاه‌های پهلوها و کَمبوجَه‌ها در جنوب غرب هندوستان امروزی بوده است. و. د. مَهاجان، در کتاب هند باستان نقل کرده است که پادشاه «قَنّوج» بنام «یَسووَرمَن» (سده هشتم میلادی) با شاه «ماگَدهَه/ مَگَذَه» (یکی از چهار پادشاهی بزرگ هند در زمان بودا) نبرد کرد. شاه «وَنگَـه» (بنگال) را بکشت و به سواحل شرقی دست یافت. شاه «دکَن» را شکست داد و از کوهستان «مَلَیَه» گذشت. کوهستانی که به احتمال بر ساحل شرقی رودخانة «مَلَبار» و در جنوب «میسور» بوده است. آنگاه به دریای جنوبی رسید و با «پارَسیکَه/ پَرَسیکَه»ها نبرد کرد. آنگاه از ساکنان کوهستان «غات»های غربی باج ستاند و سپس به سوی شمال راه سپرد تا به کرانه‌های رودخانه «ناربادا» رسید.

برای متن کامل مقالات به نسخه چاپی کتاب مراجعه نمایید.

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی