Skip to content
 

پالاواییان

پالاواییان: تامیلیان. مردمانی در جنوب شبه‌قاره هند که بعضاً خاستگاه خود را در سرزمین ایران می‌دانند. چکیده نظر پژوهشگران پالاوایی/ تامیلی چنین است که: شواهد موجود بیانگر این است که پالاواییان از تبار پارتیان بوده‌اند و نام پالاوا (Pallava) نیز صورتی دیگر از «پَهلَوَه» واژة شناخته‌شده سنسکریت است. در نسخه‌های متفاوت «پورانا»ها (یکی از متن‌های مذهبی آیین هندو) برای نامیدن گروهی یکسان، در جایی از واژة پَهلَوَه، و در جای دیگر از پالاوا استفاده شده است. پالاواها آن دسته از پهلوها یا پهلویان بوده‌اند که هم پیمان با سکاها و «کَمبوجَه»ها (با کشور کامبوج اشتباه نشود) در پاکستان امروزی به تدریج در طی سده‌های دوم و یکم قبل از میلاد به درون شبه‌قاره نفوذ کردند و در سده‌های نخستین میلادی در جنوب و جنوب غربی هند مسکن گزیدند.

در «مَرْکِندیاپورانا» که یکی از پوراناها می‌باشد و نیز در «بْرهَت سَمهیتا» (کتابی از هندوان از سده ششم میلادی) آشکارا شواهدی است مبنی بر اینکه سکونتگاه‌های پهلوها و کَمبوجَه‌ها در جنوب غرب هندوستان امروزی بوده است. و. د. مَهاجان، در کتاب هند باستان نقل کرده است که پادشاه «قَنّوج» بنام «یَسووَرمَن» (سده هشتم میلادی) با شاه «ماگَدهَه/ مَگَذَه» (یکی از چهار پادشاهی بزرگ هند در زمان بودا) نبرد کرد. شاه «وَنگَـه» (بنگال) را بکشت و به سواحل شرقی دست یافت. شاه «دکَن» را شکست داد و از کوهستان «مَلَیَه» گذشت. کوهستانی که به احتمال بر ساحل شرقی رودخانة «مَلَبار» و در جنوب «میسور» بوده است. آنگاه به دریای جنوبی رسید و با «پارَسیکَه/ پَرَسیکَه»ها نبرد کرد. آنگاه از ساکنان کوهستان «غات»های غربی باج ستاند و سپس به سوی شمال راه سپرد تا به کرانه‌های رودخانه «ناربادا» رسید.

[hidepost]

بر مبنای شاهدی که آمد، یک بخش از پهلوها (یعنی پارَسیکَه‌ها) نیز پیشتر و در حدود ربع نخست سده هشتم در نواحی جنوبی هند ساکن بوده‌اند. پس چنین به نظر می‌آید که پالاواهای شهر «کانچی» در واقع شاخه‌ای از پهلویان ایرانی بوده‌اند؛ کسانی که در گذر زمان به کیش هندو در آمدند و پیرو آئین برهمنی شدند.

برخی پژوهشگران، پالاواها را با ایرانیان پهلوی یکی می‌پندارد و همچنین نسبت نزدیکی میان پالاواهای کانچی و فرمانروایان کمبوجه در کشور کامبوج قائل هستند. این نکته حاکی از آن است که برخی خاندان‌های متهور و ماجراجو از میان کمبوجه‌های هندی (که متحدان پهلوها بودند)، از راه دریا به هندوچین رفته، پادشاهی کمبوجه را در شمال «فونان» و در حدود سده‌های پنجم و ششم میلادی پی ریخته بودند.

همچنین منابع زبان باستانی «سینهالا» (یکی از زبان‌های هندوایرانی که در سریلانکا متداول است) شواهدی از مراکز سکونت کمبوجه‌ها با قدمتی تا اوایل سده سوم قبل از میلاد، به دست می‌دهند. در این منابع گفته می‌شود که در میان ۹۶ خاندان «مَراثاس» که در ناحیة «مَهاراشترا» می‌زیسته‌اند، خاندانی به نام «پَلَو» نیز وجود داشته است.

در این روایت نکته‌ای نهفته است و ما را بدانجا رهنمون می‌شود که شاید بخشی از پهلوها (یا همان پارسیکه‌ها) در حوالی سده‌های پنجم و ششم میلادی و یا حتی زودتر از آن وارد جمعیت انبوه مهاراشترا شده و با آنها درآمیخته بودند. شواهد مکتوب بیانگر آن است که پارسیکه‌ها و کمبوجه‌ها در طی سده‌های پسین میلادی، سرگرم تصرف نواحی هم‌مرز و مجاور «مهاراشترا» بوده‌اند.

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی