Skip to content
 

پائوروه

پائوروَه: (اوستایی). نام کشتی‌ران کاردانی که یکبار از او در آبان‌یشت اوستا یاد شده است. این یکی از کهن‌ترین و شگفت‌انگیز‌ترین روایت‌های ایرانی است که بجز همین یادکرد کوتاه در اوستا آگاهی‌های بیشتری در باره آن به دست نیامده است:

[hidepost]

«کشتی‌ران کاردان، پائورْوَه او را ستایش نمود؛ آنگاه که فریدون آن پهلوان پیروزمند، او را به مانند کرکسی در آسمان به پرواز وا داشت. از آن رو که او سه شب و سه روزِ پیاپی برای درآمدن به خانه خود در پرواز بود و نمی‌توانست بدانجا فرود آید. آنگاه که سومین شب به انجام رسید و سپیده دم بر دمید، در گاهِ روشن و توانای بامداد، اَرِدْویسور آناهید را آواز داد: ای اَرِدْویسور آناهید! زود بشتاب به یاری من، اینک مرا پناه بخش، مرا در رسان به این زمین اهورا آفریده و به خانه خود. پس آنگاه اَرِدْویسور آناهید به سوی او شتافت؛ به پیکر دختری زیبا، بسا برومند، خوش‌اندام، کمربند بر میان بسته، بلند بالا، آزاده تبار، بزرگوار، با کفش‌های درخشانِ پوشیده از مچ پا تا پایین و با بندهای زرینِ پایدار بسته شده. او به چابکی و چالاکی بازوانش را سخت بگرفت و به یک تاخت، به زودی و به تندرستی، بدون هیچ ناخوشی و گزند، او را به زمین اهورا آفریده و به خانمانش رساند. همان جا که پیش از آن بود. اَرِدْویسور آناهید، آن همیشه کامروا کننده، او را کامیابی بخشید» (بندهای 61 تا 66 آبان‌یشت).

[/hidepost]

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی