Skip to content
 

انوشیروان (انوشه‌روان)

اَنوشیرَوان: اَنوشَه‌رَوان/ نوشیرَوان، خسرو یکم، مشهور به انوشیروان دادگر/ عادل. بیست و یکمین پادشاه ساسانی (531- 579 میلادی). پسر قباد/ غباد. سرکوب و قتل‌عام مزدکیان را او با همدستی موبدان زرتشتی در زمان ولیعهدی خود ترتیب داد. انوشیروان تغییرات گسترده‌ای در نظام حکومتداری ایجاد کرد و قیام‌های متعددی را سرکوب کرد. فردوسی از قتل‌عام بلوچیان و گیلانیان به فرمان انوشیروان و غارت اموال آنان و سوزاندن خانه‌هایشان یاد کرده است. در زمان انوشیروان همه زنان جامعه بطور پیش‌فرض متعلق به شاه بوده‌اند و زنان تنها با بخشش یا تفویض اختیار از جانب او به دیگران اعطا می‌شدند. در نتیجه، شاه حق داشت هر زن دلخواهی را شخصاً تصاحب کند و به حرمسرای خود یا حرمسراهای اشراف و موبدان بفرستد و یا اینکه او را به هر کس که میل دارد، واگذار کند (آلتهایم، ص 201 و 202). فردوسی بهرام‌روز از خردادماه یا بیستم خرداد را روز تاجگذاری انوشیروان دانسته است: «که بُد روز بهرام خردادماه/ که یزدان بدادش همی تاج و گاه».

 آ   ا   ب  پ  ت  ث  ج  چ  ح  خ  د  ذ  ر  ز  ژ  س  ش  ص  ض  ط  ظ  ع  غ  ف  ق  ک  گ  ل  م  ن  و  هـ  ی